Ramazan Taşkın ve ailesinin ilk acısı 2024 yılında yaşandı. Ailenin büyük oğlu, 14 yaşındaki Mustafa Taşkın, okul bahçesinde bir arkadaşıyla yaşadığı tartışmanın ardından fenalaşarak hastaneye kaldırıldı. Mustafa, burada yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadı. Bu kaybın ardından aile, tüm umutlarını ve sevgisini küçük oğulları Yusuf’a yöneltti.
Ancak ikinci acı çok geçmeden geldi. Dikilitaş Sahip Ata İlkokulu öğrencisi olan 10 yaşındaki Yusuf Taşkın, 28 Mayıs’ta öğretmenin sınıfta olmadığı bir anda sınıf arkadaşı M.İ.Ç. tarafından boğazı sıkılarak nefessiz kaldı. Yusuf’a ilk müdahaleyi okul kantininde çalışan annesi Ebru Taşkın yaptı. Ardından okula çağrılan baba Ramazan Taşkın ve sağlık ekipleri müdahalede bulundu. Hastaneye kaldırılan Yusuf, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde yaklaşık 1,5 ay süren yaşam mücadelesini 11 Temmuz’da kaybetti.
Evlatlarını kendi için ayırdığı mezar yerine defnettiğini anlatan Ramazan Taşkın, yaşadığı acıyı şu sözlerle dile getirdi:
“Mustafa’yı kaybettikten sonra her şeyimiz Yusuf olmuştu. Yusuf ağabeyini çok özlüyordu. Bir gün ‘Beni ağabeyimin yanına gömersiniz’ demişti. Ama oraya Yusuf’u koyduk. Buraya her gelişimde kendime ‘Allah’ım, yaşadıklarım gerçek mi yoksa rüya mı?’ diye soruyorum. Çocuklarımdan uzak kalamıyorum. Onlara yakın olmak için burada çalışıyorum.”
Yaşanan olaylara ilişkin adli sürecin devam ettiğini belirten Taşkın, Yusuf’un kesin otopsi raporunun beklendiğini ifade ederek, “Kim kusurluysa cezasını çeksin istiyorum. Akran zorbalığı haberlerini gördükçe kahroluyorum. Artık başka çocukların canı yanmasın” dedi.
İki evladını kaybettikten sonra Akşehir’e taşınan Taşkın ailesi, Yusuf’u ağabeyi Mustafa’nın yanına Altuntaş Mahalle Mezarlığı’na defnetti. Konya Büyükşehir Belediyesi Mezarlıklar Şube Müdürlüğü’nde işe başlayan Ramazan Taşkın, kendi isteğiyle evlatlarının bulunduğu mezarlıkta görevlendirildi. Yaklaşık 6 aydır mezarlığın bakım ve temizliğini yapan baba, en azından çocuklarına yakın olmanın kendisi için tek teselli olduğunu söyledi.
kaynak:sabah
